کِی باید لباس سیاهی که برای امام حسین به تن کردیم را عوض کنیم_ اهمیت و فایده پوشیدن لباس مشکی در عزای امام حسین

با سلام و عرض تسلیت ایام عزای حضرت سید الشهدا و اهل بیت شان و شهادت حضرت رقیه و امام حسن مجتبی صلوات الله علیهم اجمعین محضر مقدس امام زمان صلوات الله علیه و شما بزرگواران .

انگار همین دیروز بود که این پیامها  تو شبکه های اجتماعی  دست به دست میشد:

‍ السلام علیک یا اباعبدالله
دارد محرم تو زِ رَه می رسد حسین (ع)
با یک نگاه، اسم مرا هم ظهیر کن
من حُرِ رو سیاه تو ام، یابن فاطمه (س)
دستم بگیر و عاقبتم را بخیر کن
++++
#حی_علی_العزا
اینجا ایران است
به افق محرم نزدیک میشویم بو کن!
بوی پیراهـن مشکی بوی فریاد یاحسین
دیگر نزدیک است فریاد بزنیم : ای اهل حرم میر و علمدار نیامد
++++
از " حسیـن بن علی " هر چـه بخواهی بدهد
تو زرنگ باش و از او نسل على دوست بخواه‌
#محرم #حسین #روضه #عطش #کربلا  #قتله_گاه

 و امروز 5 صفر سالروز شهادت مظلومانه  دختر 3 ساله ای است که خیلی ها  با نذر نان و خرما برای حضرتش گره های بزرگ را از زندگی خود باز کرده اند.  در حدیث است که شیعیان ما درشادی ما شاد و در حزن و غم ما محزون و غم زده هستند . و فرمود: نفس کشیدن شخص محزون در غم ما ثواب تسبیح گفتن دارد!!. یکی از نشانه های غم و اندوه این است که فرد برای عزیزی که از دنیا رفته لباس مشکی میپوشند

 اما خیلی  از ماها که ادعای شیعه بودن داریم در این زمینه ضعیف عمل میکنیم  و همین که روز عاشورا تمام شده لباس سیاه را درمیاریم و لباسهای شاد میپوشیم درحالیکه تازه ایام عزای اهل بیت امام حسین شروع شده!!

آیا میدونستید اهل بیت امام حسین بعد از واقعه عاشورا تا 5 سال لباس مشکی به تن داشتند و هرگز عطری نزدند و موهای خود را خضاب نکردند و شانه نزدند و دودی از خانه انها که نشانه پخت غذا باشد بلند نشد!!!

در اینجا چند مطلب در مورد اینکه اینکه اصلاً آیا پوشیدن لباس سیاه کراهت دارد و مکروه است  و اهمیت پوشیدن لباس مشکی  و زمان عوض کردن و کندن این لباس را از روایات نقل میکنم :

 لباس سیاه جان آیت الله خوئی را نجات داد

آیت الله سید محمد علی موحّد ابطحی اصفهانی -رحمه الله- جریان زیر را از قول مرحوم آیت الله خوئی تعریف کردند:
 در بین فرزندان پدرم من اولین فرزندی هستم که از گزند بیماری و مرگ مصون مانده و فرزندان قبل از من همگی یکی دو سال بیشتر زنده نمانده و مُرده اند.
می دانید که شیرینی بچه عُمدتاً در سنین یک دو سالگی گل می کند و به همین خاطر در این تاریخ کاملاً در دل والدین خویش به ویژه مادر جا باز کرده و شیرین کاری هایش قلب آن ها را تسخیر می کند، و در چنین شرایطی مرگ فرزند، آن ها را فوق العاده غمگین می کند؛
لذا مادرم از این موضوع بسیار ناراحت بود و پس از آن مرگ های مُکرّر، والدینم از این که فرزندشان زنده بماند مأیوس شده بودند.
در آن احوال یک روز مادرم سفره دلش را برای خانمی می گشاید و او می گوید:
《اگر میخواهی بچه هایت زنده بمانند نذر کن چنانچه خدا پسری به تو داد در ماه محرم و صفر لباس سیاه بر او بپوشانی و موی سر و صورتش را اصلاح نکنی》
مادرم نذر می کند و در همان سال من متولد میشوم و عمل نذر روی من انجام می گیرد.
در نتیجه به برکت آن نذر، مرگ سراغ من نمی آید و جالب این است بدانید دو برادری هم که دارم بعد از من متولد شده اند.
اینک نیز هر چند نذر مادرم برای من واجب و الزام آور نیست ولی روی احترام به نذر ایشان حالا هم که بزرگ شده ام به آن عمل می کنم.
سیاه پوشی در سوگ ائمه نور، صفحه۲۴۶
+++

حکم لباس مشکی در دو ماه محرم و صفر چیست؟ مستحب است یا مکروه؟
آیت الله سیستانی:
《کار شایسته و پسندیده ای است و کراهت آن ثابت نیست》
 سایت رسمی آیت الله سیستانی.

~~~~
نظر حضرتعالی راجع به پوشیدن لباس سیاه در ایام سوگواری و سالروز شهادت هر یک از معصومین -علیهم السلام- چیست؟همچنین لباس مشکی در سراسر ماه های محرم و صفر چطور؟

جواب:
۱-  آیت الله سیستانی
کار شایسته و پسندیده ای است۱٫
۲- آیت الله صافی گلپایگانی:
بعنوان عزا و اظهار حزن در مصیبت اهل بیت علیهم السلام رجحان دارد۲٫

۳- آیت الله نوری همدانی:
مانعی ندارد بلکه بعنوان اعلان حزن و اندوه در مصیبت امام حسین علیه‏السلام و سایر ائمه معصومین‏ علیهم‏ السلام رجحان هم دارد۳٫

4- مرحوم آیت الله تبریزی:
به عنوان اظهار حزن و اندوه بر مصیبت حضرت سید الشهداء آعلیه السلام ـ و سایر معصومین ـ علیهم السلام ـ مستحب است , واللّه العالم/4

منابع :
۱- پایگاه اینترنتی معظم له.
۲- جامع الأحکام، ج‌۲، ص: ۱۳۱س ۱۵۹۰٫
۳- استفتائات، س ۶۰۲٫
4- استفتائات آیت الله تبریزی سئوال ۲۰۱۴٫

+++

روز کندن و عوض کردن لباس مشکی چه روزی است؟
 ٣٧٠١ / ٣٠ ـ الحسن بن سلیمان الحلیّ فی کتاب المحتضر : نقلا عن الشیخ الفقیه الفاضل علی بن مظاهر الواسطی ، باسناد متصل عن محمّد بن العلاء الواسطی ویحیى بن جریح البغدادی ، عن أحمد بن إسحاق القمی ، عن أبی الحسن علی بن محمّد العسکری ( علیه السلام ) ، عن رسول الله ( صلّى الله علیه وآله ) ، فی خبر طویل فی فضل یوم التاسع من ربیع الأول وأسامیه ـ إلى أن قال ـ : قال ( علیه السلام ) : « ویوم نزع السواد » ، الخبر.

 احمد بن اسحاق قمی رضوان الله علیه روایت کرده است که امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند که رسول خدا صلی الله علیه و آله در روایتی طولانی فرمودند: روز نهم ربیع الاول (سالروز هلاکت عمر بن خطاب) روز کندن لباس سیاه است.

 مستدرک الوسائل، تالیف محدث نوری قدس سره، جلد ۳، صفحه ۳۲۶-۳۲۷، حدیث ٣٧٠١
 اسکن روایت:
 http://bit.ly/2AhT4Jf

 پوستر:

 http://bit.ly/2jK2AO8

 به پیروی از رسول خدا صلی الله علیه و آله روز نهم ربیع الاول روز شادی ماست.

#کتاب_مستدرک_الوسائل #احادیث_تبری_و_تولی 

جاب بسی تاسف است کسانی  که اگر عزیزی را ازدست بدهند تا یکسال سیاه میپوشند اما برای امام حسین فقط10روز سیاه میپوشند

اللهم عجل لولیک المنتقم الفرج

#السلام_علیک_یا_اباعبدالله_الحسین
#اللهم_عجل_لولیک_الفرجکلمات کلیدی:کِی+چه زمانی+تاریخی+میتونیم+باید+  لباس +سیاهی که برای+ امام حسین به تن کردیم را عوض کنیم+ اهمیت  و فایده پوشیدن لباس مشکی در عزای امام حسین

کفنی داشت ز خاک و کفنی داشت ز خون تا نگویند کسان، جسم حسین بی‌کفن است»

تربت ‌معشوق

کیست این خسرو مظلوم؟ که خونین بدن است

وز دم نیزه و شمشیر، دو صد پاره تن است

کیست این مظهر جان‌بازی و ایثار و وفا؟

که به آزادگی و عدل و شرف، ممتحن است

او بُوَد چشم و چراغ دل زهرای بتول

روشنی‌بخش جهان، نور رخ «ذو‌المنن» است

گبر و ترسا و یهودش، چو مسلمان خواهد

یار و محبوب ملل، شمع همه انجمن است

چه غم ار حسرت دیدار وطن داشت به دل؟

وطنش در دل یاران، شه دور از وطن است

او شهید است و نیازش نبُوَد گر چه به غسل

آب غسلش همه از خون گلو و بدن است

«کفنی داشت ز خاک و کفنی داشت ز خون

تا نگویند کسان، جسم حسین بی‌کفن است»

«استخوانی اگر از سینۀ او باقی ماند

آن هم از ضرب سمّ اسب، شکن در شکن است»[i]

دفن کردی چو پدر را پسر بیمارش

آن‌ که یعقوب‌صفت، شهرۀ «بیت ‌الحزن» است،

با سر‌انگشتِ مبارک بنوشتی بر خاک

این همان قبر شهیدی است که عطشان دهن است

این مکان قبلۀ عشّاق جهان خواهد شد

«خوشدل»! این تربتِ معشوقِ زمین و زمن است

---

[i]. این دو بیت از «جودی خراسانی» است.       (ص 555)

منبع: http://karbobala.com/poems/info/4292

در حق امیرالمومنین علیه السلام اول مظلوم عالم و غدیر جفا نکنیم

سلام به همه غدیریان:
حجت الاسلام فرحزاد:از دو الی سه ماه پیش تمامی شیعیان برای عاشورا و اربعین روز شمار زدند! این علاقهء به سید الشهدا علیه السلام قابل ستایش است. اما قبل از محرم، ما مناسبتی داریم که افضل بر تمام مناسبتهای ما است. اساس مذهب ما به بزرگداشت این روز است. برای غدیر چه کردیم؟ برای غدیر کار نکردیم، متاسفانه انکار و تفسیر به رای شد! امام حسین علیه السلام کشته احیایِ غدیر است. باید برای غدیر صد هزار برابر عاشورا و فاطمیه توان گذاشت‌. اگر غدیر فراموش نمی شد که عاشورا و فاطمیه ای در کار نبود. پس باید با تمام توان برای غدیر کار کنیم. برای #غدیر روز شمار بزنید، پوستر پخش کنید. بنر بزنید، جشن بگیرید، دسته شادی در خیابان راه بندازید. طنین علیا ولی الله باید عالم را بلرزاند. کم کاری نکنید، در حق امیرالمومنین علیه السلام و غدیر کم کاری کنیم، جفا کردیم! مانند ایام شعبانیه ایستگاه صلواتی بر پا کنید. خیابان ها را آزین ببندید. دست به دست هم دهید. از عید قربان تا مباهله جشن غدیریه بگیرید. خطبه غدیریه را چاپ کنید پخش کنید. ستون اسلام و تشیع غدیر است، اما متاسفانه برای این ستون و استحکامش کم کاری کردیم. از هر مناسبتی که داریم غدیر واجب تر و مهمتر است. ولایت امیرالمومنین علیه السلام را جار بزنید، شور به پا کنید. هر کس هم که توان دیدن ندارد کور شود. برای غدیر کم گذاشتیم انکار شد، وقت بلند شدن است، رزق محرم در غدیر داده میشود، هر کس برای غدیر کم بگذارد، در محرم کمش میگذارند! برای غدیر کاری کنید این مملکت بلرزد! این مملکت از عید قربان تا مباهله باید غوغا شود، صدای #علیا_ولی_الله گوش فلک را کَر کند. دسته به خیابان ها بیاورید، #ایستگاه_صلواتی بزنید، شهرهای خودتان را #چراغانی کنید. ان شاء الله امام عصر روحی فداه دعایی برای همه کند. روز عید غدیر، روزی است که خدا نعمتش را کامل کرده است، چرا شکر نعمت نکنیم؟ صد هزار برابر هر سال توان بگذارید، کاری کنید مرحم بر سینهء مجروح صدیقه طاهره سلام الله علیها شوید. تمام معصومین به شهادت رسیدند بخاطر غدیر، چرا ما ساکتیم؟ چرا ما بی تفاوتیم. کاری کنید که کسی جرات نکند خدشه بر غدیر وارد کند. من کنت مولا فهذا علی مولا را بلند بگویید، روز غدیر روز بیعت با امام عصر روحی فداه است. دست به دست هم بدهیم احیایِ غدیر کنیم. با پولمان، با وقتمان، با هیئتمان؛ با وسائلمان؛ با هر عملی که میتوانیم احیایِ غدیر کنیم.

"اگر دلسوز غدیر و ولایت هستید  #نشر دهید" التماس دعا

این لینک را حتما ببینید:

غدیر مولایمان را چگونه تبلیغ کنیم؟

این 3 تا کلیپ را هم ببینید:

استاد بندانی نیشابوری | اهمیت عید غدیر

مداحی باده ناب می طلبم، جام شراب میطلبم-شور-عید غدیر-96-طاهری

حداقلی ترین کاری که برای احیای عید غدیر میتونیم بکنیم اینه که این کلیپ را با تمام توان انتشار بدیم تا بدست همه برسه

یه کار خیلی ساده هم اینه که عکس پروفایل خود را در فضای مجازی برای تبلیغ غدیر به یه عکسی با این مناسبت تغییر بدیم کافی توی گوگل سرچ کنید:عکس پروفایل غدیر
کلی عکس های زیبا و متنوع پبدا میشه اگر میخواهید در مصرف اینترنت صرفه جویی کنید به این کانال تلگرامی برید

darhame_3@

و عبارت بالا را جستجو کنید یه تعداد عکس قشنگ گذاشته مثل این

ایمنی از عذاب با پناه بردن به حصن حصین خداوند درس اخلاق ایت الله حسین مظاهری ازمراجع تقلید

با سلام و عرض ادب . متن درس اخلاق ایت الله مظاهری که دراستانه روز ولادت امام رضا صلوات الله علیه فرمودند:

درس اخلاق؛ شرح چهل حدیث، حدیث هفدهم؛ ایمنی از عذاب با پناه بردن به حصن حصین خداوند

بِسْمِ‏ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم‏

«رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری‏ وَ یَسِّرْ لی أَمْری وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانی یَفْقَهُوا قَوْلی‏»

در آستانۀ فرارسیدن سالروز ولادت پر برکت امام هشتم، حضرت علی‌بن موسی الرضا«‌علیه‌آلاف‌التّحیّة‌والثّناء» در این جلسه به شرح روایتی از آن امام بزرگوار می‌پردازیم.

حضرت رضا«سلام‌الله‌علیه» را در واقع به اجبار، اما با یک احترام خاصّ ظاهری، از مدینه به طوس آوردند. کاروان به نیشابور رسید. جمعیّت عجیبی برای استقبال آمده بودند که معلوم می‌شود آن زمان شهر نیشابور و اطراف آن مهد تشیّع بوده است. امام«سلام‌الله‌علیه» در هودجی سر پوشیده بودند. مردم اصرار داشتند که ایشان را ببینند و از آن حضرت حدیثی بشنوند تا سرمشق زندگی خود قرار دهند. امام رضا«سلام‌الله‌علیه» سر مبارک خویش را از هودج بیرون آوردند و فرمودند: من از پدرم، پدرم از پدرشان تا رسید به امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیه» و ایشان از رسول گرامی«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم»، رسول گرامی«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» از جبرئیل و جبرئیل از خداوند نقل می‌کند که خدا فرمود: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حِصْنِی‏ فَمَنْ‏ دَخَلَ‏ حِصْنِی‏ أَمِنَ‏ مِنْ‏ عَذَابِی»‏^[1]

این روایت شریف را روایت «سلسلة ‌الذّهب» خوانده‌اند؛ یعنی سندهای حدیث طلایی است. سلسلۀ سند و راویان گرامی آن، از امام هفتم تا امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیهم» و پیامبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» و جبرئیل تا اینکه از خداوند متعال نقل شده است. 

طبق این حدیث نورانی، قلعۀ محکم خداوند متعال، «لااله‌الاالله» است و هر که در این قلعه وارد شود، از عذاب خدا ایمن است، حتی از بلاهای دنیوی و بلاهای اخروی، مصون خواهد شد. همچنین شیطان نمی‌تواند کاربرد روی او داشته باشد. چنان‌که قرآن کریم می‌فرماید: «إِنَّهُ‏ لَیْسَ‏ لَهُ‏ سُلْطانٌ‏ عَلَى‏ الَّذینَ‏ آمَنُوا وَ عَلى‏ رَبِّهِمْ‏ یَتَوَکَّلُونَ‏»[2]؛ کسی که زیر پرچم خداست، دیگر شیطان بر او سلطنت ندارد. شیطان بر چه کسی سلطه دارد؟ «إِنَّما سُلْطانُهُ‏ عَلَى‏ الَّذینَ‏ یَتَوَلَّوْنَه‏»[3]؛ بر کسی تسلّط دارد که در قلعۀ محکم خداوند نباشد، زیر پرچم خدا نباشد؛ خودش به زیر پرچم شیطان رفته باشد و آن وقت است که شیطان روی او کاربرد و بر وی سلطنت دارد.

در ادامۀ روایت، نقل شده است که حضرت امام رضا«سلام‌الله‌علیه» پس از بیان حدیث، سرشان را داخل هودج بردند. مردم دو مرتبه احساساتی شدند و سر و صدا کردند. پس از کمی که حاضرین مهیّا شدند، آن حضرت سر مبارکشان را بیرون آوردند و فرمودند: «بِشُرُوطِهَا وَ أَنَا مِنْ شُرُوطِهَا»‏^[4]؛ یعنی «لااله‌الاالله» واقعی که توأم با ولایت باشد، انسان را از عذاب الهی ایمن می‌سازد.

مرحوم صدوق«رحمت‌الله‌علیه» در عیون اخبار الرضا«سلام‌الله‌علیه» همین روایت را راجع به ولایت نیز نقل می‌کند. روایت اوّل در اجتماع گستردۀ مردم و به‌صورت عمومی بیان شده است. آن حضرت ظاهراً در جمع خواص، روایت دیگری با همین محتوا و به‌صورت آشکارتر بیان فرموده‌اند. به روایت دوّم نیز به جهت برخورداری از همان اسناد و راویان گران‌قدر، «سلسلة الذهب» گفته می‌شود. می‌فرمایند:  «وَلَایَةُ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ حِصْنِی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أَمِنَ مِنْ عَذَابِی»^[5]

در آن روایت، خداوند سبحان می‌فرماید: «لااله‌الاالله» قلعۀ محکم من است. در روایت اخیر می‌فرماید: ولایت اهل‌بیت«سلام‌الله‌علیهم» قلعۀ محکم من است.

هرکه زیر پرچم ولایت برود، در آخرت زیر لوای حمد خواهد رفت و به دست امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیه» از آب کوثر می‌نوشد؛ آنگاه اگر پیر است، جوان می‌شود؛ اگر نازیباست، زیبا می‌شود؛ اگر جاهل است، عالم می‌شود و اگر صفت رذیله دارد، از صفات رذیله پاک می‌شود و یک انسان کامل می‌شود و با امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیه» به بهشت می‌رود.

قرآن کریم می‌فرماید: «وَ نَزَعْنا ما فی‏ صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ»[6]؛ هر رذیلتی، مثل کبر و حسد، در قلب آنها باشد، پاک می‌کنیم.

هرکه زیر پرچم خدا و زیر پرچم ولایت برود، علاوه بر ایمنی از عذاب آخرت، در دنیا نیز مصونیّت دارد و شیطان نمی‌تواند کاربرد روی او داشته باشد.

این دو روایت از امام رضا«سلام‌الله‌علیه» و اینکه آن حضرت رستگاری را در گرو تمسّک به «لااله‌الاالله» و «ولایت» اهل‌بیت«سلام‌الله‌علیهم» می‌دانند، نظیر تأکید پیامبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» در روایت ثقلین است. در کتب معتبر شیعه و سنّی فراوان نقل کرده‌اند که پیامبر«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» مقیّد بودند در هر فرصتی روایت ثقلین را بخوانند و به مسلمانان تأکید کنند که با تمسّک به قرآن و عترت، به‌صورت توأمان، می‌توانند به سعادت دنیا و آخرت دست یابند: «إِنِّى تَارِکٌ فِیکُمُ الثِّقْلَیْنِ کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِى أَهْلَ بَیْتِى وَ إِنَّهُمَا لَمْ یَفْتَرِقَا حَتَّى یَرِدَا عَلَىَّ الْحَوْضَ مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهما لَنْ تَضِلُّوا»^[7]

حتی آن حضرت، در آخرین ساعت‌های حیات دنیوی، به مسجد آمدند، نماز را نشسته خواندند و مأمومین ایستاده خواندند، بعد روی پلۀ اوّل منبر نشستند و فرمودند: این نمازی که من خواندم استثناء بود.[8] شاید معنایش این است که همه بدانند که در یک وضع خاصی برای یک امر خاصی آمده‌اند مسجد، بعد هم روایت ثقلین را خواندند.[9] سپس به منزل آمدند، همه نشسته بودند، در حالی که پیامبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» «امّی» بودند و در مدت عمرشان چیزی ننوشته بودند، حالا می‌خواستند با معجزه بنویسند. فرمودند: قلم و دوات بیاورید تا چیزی بنویسم که بعد از آن هرگز گمراه نشوید: «ائْتُونِی‏ بِالْکَتِفِ‏ وَ الدَّوَاةِ أَکْتُبْ لَکُمْ کِتَاباً لَا تَضِلُّوا بَعْدَهُ أَبَداً»^[10]

برخی از بزرگان اهل سنّت می‌گویند: از این جملۀ «لَا تَضِلُّوا بَعْدَهُ أَبَداً» معلوم می‌شود که می‌خواسته‌اند روایت ثقلین را بنویسند. افراد حاضر در جلسه نیز فهمیدند که پیامبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» قصد نوشتن روایت ثقلین را دارند. لذا در آن جلسه با وقاحت تمام گفته شد: «إِنَّ الرَّجُلَ‏ لَیَهْجُر»^[11]. پیامبر«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» خیلی ناراحت شدند و همه را اخراج کردند. همه رفتند، به غیر از امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیه» و حضرت زهرا«سلام‌الله‌علیها» که بعد هم حسنین«سلام‌الله‌علیهما» آمدند، کسی نبود و آن حضرت از دنیا رفتند.

شکی نیست که «قرآن و عترت» یا همان «لااله‌الاالله و ولایت»، قلعۀ محکم خداست که هرکس وارد آن شود در دنیا و آخرت رستگار می‌گردد.

حال باید ببینیم این دو رکن رستگاری، یعنی «لا‌اله‌الاالله» و «ولایت» چه معنایی دارد و چگونه انسان می‌تواند این دو رکن را به دست آورد و وارد قلعۀ محکم الهی شود؟

«لااله‌الاالله» توحید است. توحید به چهار قسم منقسم می‌گردد:

قسم اوّل؛ توحید ذاتى است. یعنى ذات خداوند متعال بى‏همتاست و واجب‏الوجودى جز او نیست.

قسم دوّم؛ توحید صفاتى است. به این معنا که ذات خداوند متعال بسیط است و هیچ ترکیبى در آن راه ندارد و صفات پروردگار عالمیان نظیر علم و قدرت، عین ذات اوست.

قسم سوّم؛ توحید عبادى است. یعنى انسان در مقابل هیچ کسى کرنش نکند به جز خداى سبحان، یعنى عبادت و پرستش فقط شایستۀ خدا و مختص ذات او است.

قسم چهارم؛ توحید افعالى است. به معناى اینکه موثّرى در جهان هستى جز خداوند متعال نیست.

متأسّفانه اکثر انسان‏ها توحید افعالى ندارند. قرآن کریم کسانی که توحید افعالی ندارند را مشرک می‌داند: «وَ ما یُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ‏ مُشْرِکُونَ‏»^[12]

 این آیه مربوط به توحید افعالی است. یعنی اگر کسی خدا را تنها مؤثر، در جهان هستی نداند، توحید افعالی ندارد و کسی که توحید افعالی ندارد، مشرک است.

به‌دست آوردن توحید افعالی بسیار سخت است، خیلی مبارزه می‌خواهد، خیلی زحمت و خون جگر می‌خواهد، ریاضت‌های شرعی و دینی می‌خواهد.

راجع به توحید عبادی نیز قرآن کریم می‌فرماید: «أَ فَرَأَیْتَ مَنِ‏ اتَّخَذَ إِلهَهُ‏ هَواهُ وَ أَضَلَّهُ اللَّهُ عَلى‏ عِلْم‏»[13]؛ یا رسول الله! آیا نمی‌بینی بعضی هوا و هوس می‌پرستند؟ آیا نمی‌بینی به جای متابعت صددرصد از خدا، از شیطان تبعیّت می‌کنند؟ تابع هوا و هوسند؟ از صفات رذیله و از نفس امّاره، فرمان می‌گیرند؟

کسی که تابع هوی و هوس باشد، فاسق و گناهکار باشد، یعنی از شیطان تبعیّت کند، مشرک است.  

قرآن شریف در آیۀ دیگری می‌فرماید: «أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ‏ یا بَنی‏ آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّیْطانَ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبینٌ»[14]؛ مگر در ازل با هم معاهده نکردیم شیطان‌پرست نباشید؟ چرا شیطان‌پرست شدید؟ یعنی متابعت از شیطان شرک است، شرک در عبادت است.

به‌دست آوردن توحید ذاتی سخت نیست. حتی بعضی از بزرگان نظیر صدرالمتألهین«رحمت‌الله‌علیه» می‌گویند: نمی‌توانیم کسی را پیدا کنیم که قائل به دو خدا باشد، یعنی اعتقاد به دو ذات واجب‌الوجود داشته باشد.

توحید صفاتی نیز به آسانی فهمیده می‌شود و پیدا کردن آن مشکل نیست. با یک فکر ساده انسان می‌فهمد که خداوند مستجمع جمیع صفات کمالات است و صفات او عین ذات اوست. اگر غیر از این باشد، محدود است، محتاج است و چنین موجودی دیگر خدا نیست. 

اما رسیدن به توحید افعالی و توحید عبادی، کار آسانی نیست. از این جهت اگر شرک هست، مربوط به فعل و عبادت است. رسیدن به جایگاهی که انسان زیر پرچم خدا، مؤثری به جز خدا در جهان هستی نبیند و به جز از خدا، از کسی یا چیزی متابعت نکند، بسیار سخت است.

بی جهت نیست که قرآن کریم می‌فرماید: «وَ ما یُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ‏ مُشْرِکُونَ»؛ یعنی بیشتر مردم، توحید افعالی و توحید عبادی ندارند. در این صورت، بیشتر مردم «لااله‌الاالله» ندارند، پس بیشتر مردم در قلعۀ محکم خدا و زیر پرچم خدا نیستند. در نتیجه، بیشتر مردم از عذاب الهی ایمن نیستند. شیطان، هوا و هوس و نفس امّاره، بر آنها تسلط دارند و باید شرک خود را از بین ببرند تا به «لااله‌الاالله» برسند و استحقاق بهشت پیدا کنند.  

«ولایت» نیز معنایی مشابه توحید دارد. من از چهارده معصوم«سلام‌الله‌علیهم» روایت دیده‌ام^[15] که می‌فرمایند: ایمان و بنابر تعبیر دقیق‌تر، ولایت، سه مرتبه یا سه رکن دارد که عبارتند از اعقاد، شعار و عمل. به‌عنوان نمونه، از امام صادق«سلام‌الله‌علیه» سؤال کردند: ایمان چیست؟ آن حضرت در پاسخ فرمودند: «الْإِیمَانُ هُوَ الْإِقْرَارُ بِاللِّسَانِ وَ عَقْدٌ فِی الْقَلْبِ وَ عَمَلٌ بِالْأَرْکَانِ» ^[16]

مرتبۀ اوّل، مرتبۀ زبانی یا شعار است. از این نظر وضع جامعۀ فعلی رضایت‌بخش است. همین که در مأذنه‌ها «اشهد ان علیًّا ولیّ الله» گفته می‌شود، نشانۀ حیات شعارهای تشیّع در ایران است. برگزاری مراسم شادی یا عزاداری مربوط به اهل‌بیت«سلام‌الله‌علیهم» نیز از دیگر مصادیق شعائر تشیّع است و بحمدالله در جامعۀ ما به آن اهمیّت داده می‌شود.

مرتبۀ دوّم، اعتقاد قلبی است. از حیث اعتقاد نیز جامعه در وضعیّت مطلوبی است. اعتقاد به اصول دین و اعتقاد به حقّانیّت و امامت اهل بیت«سلام‌الله‌علیهم» در بین مردم وجود دارد. از این گذشته، محبّت مردم به معصومین«سلام‌الله‌علیهم» در سر حدّ عشق است. خدا رحمت کند آن کسانی که تشیّع را از نسلی به نسل بعد به ما رسانیده‌اند.

مرتبۀ سوّم، متابعت عملی از اهل‌بیت«سلام‌الله‌علیهم» است که متأسفانه در جامعه مطلوب نیست. خداوند متعال در قرآن کریم به صراحت مختصات شیعیان را بیان کرده و از جمله می‌فرماید: «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ أُولئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ»[17]

بنابر تصریح روایات که در کتب شیعه[18] و نیز برخی کتب  اهل سنّت[19]، نقل شده، منظور از عبارت «خَیْرُ الْبَرِیَّةِ»، شیعیان هستند. لذا قرآن کریم می‌فرماید: برترین افراد شیعیان هستند. شیعیان نیز کسانی هستند که علاوه بر شعار و اعتقاد قلبی، عمل صالح داشته باشند.

قرآن کریم خطاب به مؤمنین می‌فرماید: «أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ»[20]؛ اطاعت از خدا، اطاعت از پیغمبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» و اطاعت از اهل‌بیت«سلام‌الله‌علیهم» داشته باشید. یعنی در عمل مطیع ایشان باشید. خود مولا امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیه» می‌فرمایند: مثل من نه، اما شباهت به من داشته باشید: «أَعِینُونِی‏ بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدَاد»[21].

اهل بیت«سلام‌الله‌علیهم» شیعۀ آلوده به گناه را شیعۀ حقیقی نمی‌دانند. این مطلب در روایاتی از قول معصومین«سلام‌الله‌علیهم» بیان شده است. [22] آن بزرگواران فرموده‌اند: کسی که فاسق و فاجر باشد،  یعنی کسی که متابعت عملی از قرآن و عترت نکند و بر طبق عقیده‌ای که به تشیّع دارد، عمل ننماید، شیعه نیست. امام باقر«سلام‌الله‌علیه» می‌فرمایند: «فَوَ اللَّهِ مَا شِیعَتُنَا إِلَّا مَنِ اتَّقَى اللَّهَ وَ أَطَاعَهُ»[23]؛ به خدا قسم، شیعۀ ما نیست، مگر کسی که تقوای الهی را رعایت کند و از خدا اطاعت نماید. آن امام بزرگوار در روایت دیگری می‌فرمایند: «فَمَنْ کَانَ مِنْکُمْ مُطِیعاً لِلَّهِ تَنْفَعُهُ‏ وَلَایَتُنَا وَ مَنْ کَانَ مِنْکُمْ عَاصِیاً لِلَّهِ لَمْ تَنْفَعْهُ وَلَایَتُنَا»^[24]؛ بر اساس این سخن نورانی، اساساً ولایت به افراد گناهکار که از خدا اطاعت نمی‌کنند، سودی نخواهد بخشید.    

خلاصۀ سخن اینکه، شیعه یعنی کسی که از سه رکن یا سه مرتبۀ ایمان؛ عقیده، زبان و عمل؛ برخوردار باشد و اگر یکی از سه رکن در او نباشد، ولایتش ناقص است. لذا قلعۀ محکم خداوند در روایت حضرت رضا«سلام‌الله‌علیه»: «وَلَایَةُ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ حِصْنِی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أَمِنَ مِنْ عَذَابِی»^[25]، مشتمل بر عقیده، زبان و عمل است. یعنی ورود به آن قلعه و ایمنی از عذاب، با تحقّق این سه رکن میسّر خواهد شد. پس اگر کسی عمل نیکو نداشته نباشد، در حصن ولایت نیست و نمی‌تواند به قلعۀ محکم ولایت وارد شود. خواه‌ناخواه تجسّم عمل چنین کسی باعث می‌شود که در روز قیامت نتواند به زیر لوای حمد برود. در قیامت به افراد گناهکار خطاب می‌شود: «وَ امْتازُوا الْیَوْمَ‏ أَیُّهَا الْمُجْرِمُونَ»[26]، و آنها را از صف اهل بهشت جدا می‌کنند. پناه بر خدا از شیعیانی که باید در قیامت به دنبال امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیه» به زیر لوای حمد بروند. اما در اثر گناه، از صف مؤمنین و بهشتیان اخراج می‌شوند. لوای حمد چیست؟ تجسّم ولایت در دنیا، لوای حمد در آخرت است. هر که در دنیا زیر پرچم ولایت باشد، در قیامت می‌تواند زیر لوای حمد برود. افراد مجرم و گناهکار، اگر بدون توبه از دنیا بروند، نمی‌توانند زیر لوای حمد جای گیرند. این افراد در دنیا زیر لوای ولایت نبوده‌اند و در قیامت زیر لوای حمد نخواهند بود.

لذا اینکه برخی شبهه وارد می‌کنند و می‌گویند: چگونه می‌شود کلمۀ «لااله‌الاالله» یا «ولایت»، حصن حصین خدا باشد و انسان را از عذاب الهی برهاند، با تفسیری که بیان شد، از نظر عقلی پاسخ داده می‌شود. یعنی «لااله‌الاالله» با آن چهار مرتبه، و همچنین «ولایت» با این سه مرتبه، واقعیّت پیدا می‌کنند و «توحید واقعی» یا «ولایت واقعی» می‌شوند و انسان با دستیابی به این توحید و ولایت، رستگار و سعادتمند خواهد شد.

---

[1]. عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 135.

[2]. النحل، 99: «چرا که او را بر کسانى که ایمان آورده‏اند، و بر پروردگارشان توکل مى‏کنند، تسلطى نیست.»

[3]. النحل، 100: «تسلط او فقط بر کسانى است که وى را به سرپرستى برمى‏گیرند.»

[4]. عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 135.

[5]. عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 136.

[6]. الأعراف. 43

[7]. الاحتجاج، ج 2، ص 450؛ جهت اطّلاع از سایر مصادر روایت ر.ک: بحار الأنوار، ج 23، ص 106تا 152 و إحقاق الحق و إزهاق الباطل و ملحقّات آن، ج 9، ص 309 تا 375 و ... 

[8]. من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 381.

[9]. شرف المصطفی، ج 3، ص 129؛ امالی المفید، ص 46.

[10]. الطبقات الکبری (ابن سعد)، ج 2، ص 188؛ ر.ک: تاریخ الطبری، ج 3، ص 193 و...

[11]. الطرائف، ج 2، ص 432.

[12]. یوسف، 106: «و بیشترشان به خدا ایمان نمى‏آورند جز اینکه [با او چیزى را] شریک مى‏گیرند.»

[13]. جاثیه، 23: «پس آیا دیدى کسى را که هوس خویش را معبود خود قرار داده و خدا او را دانسته گمراه گردانیده‏.»

[14]. یس، 60: «اى فرزندان آدم، مگر با شما عهد نکرده بودم که شیطان را مپرستید، زیرا وى دشمن آشکار شماست؟»

[15]. ر.ک: الکافی، ج 2، ص 27؛ نهج البلاغه، حکمت 227؛ الجعفریّات، ص 230؛ دعائم الاسلام، ج 1، ص 3؛ تحف العقول، ص 422.

[16]. الکافی، ج 2، ص 27.

[17]. بیّنة،7: «در حقیقت کسانى که گرویده و کارهاى شایسته کرده‏اند، آنانند که بهترین آفریدگانند.»  

[18]. تفسیر القمی، ج‏، ص432؛ المحاسن، ج‏1، 171.

[19]. شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج‏2، 459.

[20]. نساء، 59: «اى کسانى که ایمان آورده‏اید، خدا را اطاعت کنید و پیامبر و اولیاى امر خود را [نیز] اطاعت کنید.»

[21]. نهج‌البلاغه، نامه 45.

[22]. ر.ک: الکافی، ج 2، ص 73 تا 76.

[23]. الکافی، ج‏2، ص74. 

[24]. الکافی، ج‏2، ص75.

[25]. عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 135.

[26]. یس، 59: «و اى گناهکاران، امروز [از بى‏گناهان‏] جدا شوید.»

غدیر نقطه وحدت جهان اسلام است؛ اجازه اختلاف ندهیم

در دیدار با اعضای ستاد برگزاری جشن های غدیر:

غدیر نقطه وحدت جهان اسلام است؛ اجازه اختلاف ندهیم

شیعه امیر المؤمنین علی علیه السلام باید متخلق به اخلاق اسلامی و حسنه باشد؛ شیعه مولا علی علیه السلام اهل احتکار و کارهای ضد ارزشی و غیر اخلاقی نیست

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در دیدار ستاد برگزاری جشن های غدیر، با تقدیر از تلاش های دست اندرکاران مربوطه، جریان غدیر را یک واقعه مهم بی نظیر تاریخی و بسیار تاثیرگذار در تاریخ جهان اسلام ارزیابی کردند.

ایشان با بیان این که مسائل سیاسی بعد از واقعه غدیر به قدری پر رنگ بود که اجازه نداد این واقعه خود را نشان دهد تا جایی که برخی این واقعه مهم را فرموش کردند، اظهار داشتند: گروهی از علما در سده ها و قرن های مختلف کتاب هایی نوشتند تا فراموشی این واقعه جبران شود و به قدری نیز جبران شد، گروهی از شعرا نیز قرن به قرن این مساله را در اشعار خود پر رنگ کردند، اینها سبب شد مجددا حادثه غدیر در جایگاه خود قرار گیرد.

معظم له با تاکید بر پاسداشت دقیق واقعه غدیر، بر ضرورت کار محتوایی عمیق و دقیق در این راستا تاکید کرد و فرمودند: باید مراقب تحریف حدیث غدیر باشیم تا «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» را به گونه ای دیگر تبیین نکنند و موضوع ولایت را در حد دوستی تنزل ندهند.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی با توصیه اکید همگان به پرهیز از توهین به مقدسات دیگر مذاهب اسلامی، تصریح کردند: در پاسداشت و بزرگداشت برنامه های غدیر نیز باید به این مهم توجه شود، البته ما از حق عدول نمی کنیم اما توهین به مقدسات را جایز نمی دانیم.

ایشان با بیان این که نباید اجازه دهیم غدیر که عامل وحدت است تبدیل به نقطه اختلاف شود، افزودند: مسائل مربوط به غدیر ما را نباید از سایر مطالب مربوط به امامت و ولایت غافل کند؛ بلکه بایستی با محوریت غدیر سایر فضائل و ارزش ها نیز برای مردم و جامعه تبیین و ترویج شود.

معظم له افزودند: در کنار این مسائل باید دیگر موضوعات اخلاقی و اجتماعی نیز تبیین گردد، شیعه امیر المؤمنین علی علیه السلام باید متخلق به اخلاق اسلامی و حسنه باشد، شیعه مولا علی علیه السلام اهل احتکار و کارهای ضد ارزشی و غیر اخلاقی نیست.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در ادامه خواستار توجه بیشتر به نهج البلاغه شده و فرمودند: نهج البلاغه دریایی از معارف گرانسنگ است، اما متاسفانه این کتاب شریف همچون خود مولا علی علیه السلام مظلوم است؛ در برنامه های خود برای نشر این معارف نیز برنامه ریزی لازم را داشته باشید .

ایشان در پایان برای دست اندرکاران ستاد بزرگداشت واقعه غدیر آرزوی توفیق کرده و فرمودند: امیدواریم در برنامه های خود موفق باشید و هر ساله با ابتکارات و نوآوری های جدید بتوانید به رسالت بزرگی که دارید عمل کنید.

تاریخ انتشار: « 1397/05/28 »

سه کلیپ و سه داستانی که حتما باید ببنید و بشنوید و بخوانید بسیار جالبه

کلیپ هایی در مورد اهمیت و فضیلت عید غدیر و بزرگداشت آن

توصیه آیت الله کشمیری در توسل به امام جواد برای حوائج

توسل به حضرت جوادالائمه (ع)

بسیار دیده و شنیده شد که افراد برای امور مادی، مانند خرید خانه و ماشین و رزق و ازدواج، از وی راهنمایی می خواستند . آن بزرگوار می فرمود:

«سوره یس بخوانید و ثواب آن را به امام جواد (ع) تقدیم کنید، حاجت شما را خواهند داد . گاه امر می کرد صلوات برای حضرتش هدیه کنند و آن را در توسل به این امام کریم مجرب می دانست .» ^(۱)

۱ . روح و ریحان، ص ص ۱۰۱ و ۱۰۲ .

منبع : پایگاه حوزه         نقل شد از سایت هدانا  http://hadana.ir

با عرض سلام و تسلیت شهادت حضرت جواد الائمه علیه السلام خدمت امام زمان صلوات الله علیه و همه شما عزیران :

راه رسیدن به مقامات عالی معنوی در کلام امام جواد علیه السلام

رسیدن به درجات عالی, درجات بهشت, درجات علمی و عملی و تقوا در دنیا و درجات بهشت در آخرت البته سخت است; ولی اعتماد و اطمینان به لطف خدا, بهای هر کالای گرانی است.

حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی بیان داشتند: 
سعی و تلاش و کوشش این بزرگواران این بود که هرگز ما را به فروع محض دعوت نکنند اگر ما را به مسائل فقهی دعوت می‌کنند اگر ما را به مسائل حقوقی فرامی‌خوانند اگر ما را به مسائل اخلاقی هدایت می‌کنند آن ریشه اصلی همه مسائل که توحید است آن را هم تذکر می‌دهند؛ توحید در کل نظام اثر دارد یعنی از عرش تا فرش همه موجودات هماهنگ‌اند ولی مدیر عامل، مدیر رب الارباب، رب العالمین ذات اقدس الهی است.

بنابراین اگر در نظام هستی همه به ذات اقدس الهی متکی‌اند در تربیت علوم و اخلاق و اعمال و رفتار هم باید این‌‌چنین باشند یعنی علوم ما هم این‌‌چنین باشد اخلاق ما هم این‌‌چنین باشد و مسائل حقوقی ما هم این‌‌چنین باشد و فقه و اصول ما هم این‌‌چنین باشد. فایده این ریشه‌ای کار کردن این است که انسان را بنیادین می‌کند یعنی هرگز حوادث او را نمی‌لغزاند برای اینکه او پایگاه فکری خوبی دارد که عالم به یک اصل متکی است.

ایشان به یکی از توصیه های اخلاقی آن امام نهم(علیه السلام) اشاره داشته که دنیا را محل صبر و بردباری در برابر مشکلات معرفی نموده و گفتند:

کسی از وجود مبارک امام جواد(سلام الله علیه) توصیه اخلاقی خواست عرض کرد که ما را سفارش کنید.

حضرت فرمود: قبول می‌کنید یا فقط می‌خواهید گوش بدهید؟

عرض کرد نه قبول می‌کنم. فرمود: اگر قبول می‌کنید این مسائل را بدان، اینجا جای امتحان و جای بردباری است اصلاً کسی خیال بکند که اینجا بخواهد راحتی و راحت به سر ببرد راحتی نصیبش بشود اشتباه است؛ آنکه این نظام را ساخت این جهان را ساخت فرمود: اینجا جای آسایش نیست خودش هم که ﴿وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللّهِ قیلاً﴾ دیگر از خدا راستگوتر کیست ؟

ولی معذلک قسم یاد کرد فرمود: ﴿لَقَدْ خَلَقْنَا اْلإِنْسانَ فی کَبَدٍ﴾ انسان در فشار و رنج و درد و زحمت و سختی قرار داده شد، اصلاً ساختار اینجا این است  این لام لام قسم است، کبَد یعنی درد و رنج و فشار و مشکلات؛ حالا یکی فشار مالی دارد دیگری فشار خانوادگی دارد یکی فشار سیاسی دارد و یکی فشار اجتماعی دارد هیچ کس بیدرد و رنج نیست

؛ مستحضرید آنها که وضع مالیشان خوب است با قرص خواب می‌خوابند این ‌طور نیست که مثلاً راحت باشند حالا کسی خیال بکند این هفتاد هشتاد سال آسوده باشد نه آسایش جای دیگر است آنجا که ﴿لا لَغْوٌ فیها وَ لا تَأْثیمٌ﴾ از یک سو ﴿الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذی أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ﴾ از سوی دیگر.

شاید این مطالب را هم بپسندید:

نماهنگ خدا با ماست/ راهکار مواجهه کشور با مشکلات در بیان رهبر

آیات مرتبط با توکل

آیت الله العظمی جوادی آملی همچنین رسیدن به درجات عالی دردنیا و آخرت را برای انسان، ممکن دانستند و بیان داشتند:

وجود مبارک امام جواد(سلام الله علیه) فرمود:

«الثِّقَةُ بِاللّهِ ثَمَنٌ لِکُلِّ غالٍ و سُلَّمٌ إلى کُلِّ عالٍ» رسیدن به درجات عالی, درجات بهشت, درجات علمی و عملی و تقوا در دنیا و درجات بهشت در آخرت البته سخت است; ولی اعتماد و اطمینان به لطف خدا, بهای هر کالای گرانی است.

امام جواد علیه السلام می فرماید:

نِیل به درجات عالی و رسیدن به مقاماتی مانند مقام سلمان, مقام اباذر, مقام مقداد در دسترس است، شما نردبان رسیدن به این مقامات را دارید، نگویید سلمان و مقداد به آن مقامات رسیده اند ما نمی‌توانیم, اگر بگویید یک مقامی خیلی بالاست، نردبانش را دارید و آن اطمینان به خداست.

———————————————-
منبع: سخنرانی معظم له در سالروز شهادت جواد الائمه علیه السلام،اسرا نیوز.

کپی شد از سایت: http://hadana.ir